KUBUŚ, 5 LAT ANIA, 18 LAT KRZYSIEK, 25 LAT
AUTYZM.
Odmień moją historię

KUBUŚ, 5 LAT

Czekam na diagnozę

POMÓŻ MI

ANIA, 18 LAT

Kto mnie zrozumie? 

POMÓŻ MI

KRZYSIEK, 25 LAT

Nie szufladkuj mnie

POMÓŻ MI
Dzięki Tobie każda historia może mieć dobre zakończenie
Powiedziałem "mamo"
Powiedziałem "mamo"
Teraz jestem silniejszy
Teraz jestem silniejszy
Zrozumiałem siebie
Zrozumiałem siebie
Odmień historie osób ze spektrum autyzmu
Odmień historie osób ze spektrum autyzmu
Wasza pomoc w ciągu roku to:
302
zdiagnozowanych
dzieci
1187
kryzysowych
interwencji
14185
godzin walki
o samodzielność

Jeżeli jesteś osobą w spektrum autyzmu, rodzicem lub opiekunem i potrzebujesz pomocy, zadzwoń na  TeleJiM - telefon pomocowy Fundacji JiM - 789 288 996

Po co jest ta kampania?
Diagnoza jest szansą

W Polsce dzieci czekają na diagnozę nawet pół roku lub dłużej. Są również osoby, które otrzymują diagnozę dopiero po 30. roku życia. To się musi zmienić!

Domy życia, nie instytucje

W Polsce nie ma powszechnego systemu wsparcia dla dorosłych z autyzmem. Osoby niesamodzielne pozbawione opiekunów trafiają do zamkniętych instytucji, często niedostosowanych do ich potrzeb.

Mówienie o depresji ratuje życie

Stany lękowe, depresja, myśli samobójcze. To problemy, które często dotyczą osób w spektrum autyzmu. Każdego dnia tysiące z nich spotyka się z brakiem akceptacji, zrozumienia, nieprzychylnymi komentarzami. To może prowadzić do kryzysów psychicznych, a w konsekwencji do myśli samobójczych.

Historie osób z autyzmem
Autyzm dotyczy tak wielu z nas! Odkryj historie osób, które żyją z nim na co dzień.

Witam, jestem samotną matką samotnie wychowującą syna diagnozowanego z powodu podejrzenia autyzmu. 

Agata

Cześć, jestem Ida i bardzo lubię mój autystyczny mózg. Dobrze piszę i uwielbiam poznawać świat, a zwłaszcza zwierzęta. Studiuję, pracuję i działam w wolontariacie. Jestem aktywistką walczącą o zwierzęta hodowlane i autystyczną samorzeczniczką. Pozdrawiam

Ida

Jestem Paula, mam 18 lat i świeżo zdiagnozowany autyzm. Bez autyzmu nie byłabym tym kim jestem. Mimo wszystkich przeszkód, jakie stawia mi neurotypowy świat, uwielbiam mój autystyczny umysł. Żałuję tylko, że tak późno dostałam diagnozę.

Paula

Hej, jestem autystyczną dziewczyną w maturalnej klasie. Bardzo lubię mój autystyczny umysł - czasami sprawia problemy, ale ostatecznie nigdy nie wymieniłabym go na inny. Zresztą, źródłem większości moich problemów jest nie mój autyzm, a społeczne go postrzeganie. 

J.

Cześć. Jestem Olga i opowiem wam część życia. Opowiem wam o specyficznej znajomości i cierpieniu osoby, które ktoś, ktoś poza moją rodziną skutecznie zmienił na chociaż krótki okres czasu i zmienił moje postrzeganie świata jako dziecka. Opowiem wam też o bólu, z którym łączy się miejscami moje życie i o tym, z czym walczę.

Olga

Jestem mamą 16letniego autysty. Jedyne, pierwsze i ukochane dziecko. Bywa różnie. Bywa ciężko. Bywa smutno i wesoło. Taki jest autyzm. Różny.

Dorota

Jestem mamą 5-cio latki, która ma autyzm. Jeszcze nie mówi, jest ciężko, lecz się nie poddajemy, walczymy, żeby jej świat był bezpieczny.

Patrycja

Jestem mamą 15-letniego Jasia. Boję się o jego przyszłość, a najbardziej o to, czy będzie w stanie sam sobie radzić w dorosłym życiu. Oboje z mężem staramy się, aby tak było.

Magda

Jestem Maja, mam 4 latka. Uwielbiam liczyć. Lecz nie radzę sobie z zadaniami dnia codziennego. Dużo bym chciała, ale szybko się denerwuję. Kocham swojego brata, bardzo jest mi przykro, kiedy się na mnie złości, ja wcale nie chce mu przeszkadzać. Chcę być przy nim i uczyć się od niego życia ❤️.

Maja

Mój syn Mateusz, lat 14, zdiagozowany zespół aspergera i autyzm. Mateuszek jest naszym 4 dzieckiem i najmłodszym. Czasami brakuje mi juz sił i wiary w lepsze jutro, ale walczymy z całych sił dla mojego syna 💙💙💙💙

Halina

Jestem Monika. Mam 20 lat. Dopiero w wieku 17 lat wykryli mi autyzm, zespół Aspergera. Przez 9-10 lat miałam koszmarne dzieciństwo i szkołę do której uczęszczałam. Praktycznie nikt mnie nie lubił i nie szanował. Ciągle mnie straszyli, grozili, nękali, wyśmiewali, bili... Żadna z moich byłych wychowawczyń razem z pedagog nie pomogli mi. 

Monika, 20 lat

Mam na imię Anna i jestem mamą 5-letniej Julii, u której zdiagnozowano autyzm. Julia jest cudownym, uśmiechniętym dzieckiem, aczkolwiek bywa naprawdę trudna i czazem ciężko mi opanować jej histerie. 

Anna, mama Julii

Jestem mamą 13-letniego Tymoteusza. Tymek ma autyzm dziecięcy. Przeżywamy bardzo trudny okres dojrzewania, a pandemia i izolacja z nią związana nam w tym nie pomaga.

Joanna, mama Tymka

Jestem mamą 6-letniego Kuby z autyzmem. Diagnozę usłyszałam gdy syn miał 2,5 roku. Oczywiście wszystko musiałam załatwić prywatnie, bo w moim mieście średni czas oczekiwania do psychiatry dziecięcego to ok. pół roku. Stracony czas, który można przeznaczyć na terapię. 

Kinga, mama Kuby

Cześć, mój synek ma teraz 14 lat. W wieku 7 lat zdiagnozowano u niego zespół Aspergera. Damian od urodzenia był bardzo, aż za bradzo, spokojnym dzieckiem. Nie płakal, kiedy był głodny czy miał mokra pieluchę. Kiedy był niemowlakiem, jego oczy były skierowane w jeden punkt. Lekarze mówili, że to minie. Lecz tak nie było.

Mama Damiana

Jestem mamą 3-latki z autyzmem i zaburzeniami pokrewnymi. Współistnieją u niej zaburzenia odżywiania. Ma również chore nóżki. Jednak autyzm to również jej super moc- ma doskonałą pamięć.

Mama Alicji

Moja córeczka skończy niedługo 3 latka. Stwierdzono o u niej autyzm. Czekam, aż w końcu powie "mama", ale mimo tych wad, które ma, bardzo ją kocham i cieszę się, że jest taka, jaka jest.

Angelika

Mój syn został zdiagnozowany, gdy miał 8 lat. Ciche dziecko, które bało się wszystkiego, co nowe. Syn jest piętnowany w szkole, ale swiadomość, że ma zespół Aspergera pomogła nam wychować wspaniałego, mądrego nastolatka. 

Gosia, mama Wojtka

Jestem mamą 2.5 letniego Aleksandra. Czekałam ze strachem na diagnozę autyzmu. Był płacz, strach, złość, ale to nic nie dało. Kocham go jeszcze bardziej, jest wspaniały. 

Justyna

Mój syn, Adaś, ma 6 lat. Nadal nie mówi, ale cały czas o to walczymy podczas terapii. Czekam z wytęsknieniem na jego pierwsze słowa. Szczególnie marzę, aby kiedyś usłyszeć od Adama: mamo.

Marta, mama Adama

Mój syn ma autyzm. Ludzie często nie rozumieją, czemu ucieka, kiedy np.siadają obok niego na ławce albo kiedy odsuwa się w autobusie, często słyszę, że jest niegrzeczny, niewychowany, on też to słyszy i potem się złości, i chce wrócić do domu.

Jadwiga

Mam spektrum autyzmu, a dokładnie zespół Aspergera. Nie widać go po mnie, bo autyzmu często nie widać. To wcale nie ułatwia, ponieważ ludzie tym bardziej nie rozumieją niektórych moich zachowań, które są wynikiem autyzmu. Czasami przez to czuję się odrzucony i bardzo samotny.

Tomek, 16 lat

Jestem mamą 10-letniej Basi, która ma autyzm. Teraz dajemy radę, chociaż bywa bardzo ciężko. Największy strach budzi jednak we mnie myśl, co będzie z moją córką, kiedy mnie i męża zabraknie. DPS, szpital? Tak ma skończyć moje dziecko?

Monika, mama Basi

Wczesna diagnoza i terapia – to ich ogromnie potrzebują nasze dzieci z autyzmem. Dzięki terapii mój syn łatwiej odnajduje się w świecie i jest bardziej rozumiany, akceptowany przez innych. Wiem też, że to dla niego jedyna szansa na lepsze życie w przyszłości.

Michał, tata Marcina
    Ty też masz swoją historię z autyzmem? Podziel się nią z innymi!
    Dodaj historię
    Dodaj swoją historię
    Prześlij

    Powrót
    Dziękujemy za dodanie
    Twojej historii.

    Po akceptacji moderatora zostanie ona opublikowana.




    Powrót
    Nasi ilustratorzy
    Justyna Hołubowska-
    Chrząszczak

    Justyna zilustrowała historię Kuby, 5-letniego chłopca zagubionego w świecie, który jest dla niego niezrozumiały i groźny. Kuba ma autyzm, ale ani on, ani jego bliscy jeszcze o tym nie wiedzą. Chłopiec nadal czeka na diagnozę. - Projekt dla Fundacji JiM był dla mnie jednym z ważniejszych w karierze - mówi Justyna. – Pozwolił lepiej zrozumieć codzienny trud zarówno ludzi ze spektrum, jak i ich najbliższych. Jeśli swoją pracą mogę zwrócić uwagę na problemy, wspomóc edukację, to chętnie się tego podejmuję.

    Pola
    Augustynowicz

    Dla większości osób 18. urodziny to upragniony skok w dorosłość. Dla Ani, którą wychowuje tylko dziadek, to zapowiedź strasznej przyszłości spędzonej w zamkniętym zakładzie, jeżeli wcześniej nie otrzyma odpowiedniego wsparcia. Jej losy zilustrowała Pola. - Historia Ani mocno mnie poruszyła. Ania jest całkowicie zdana na pomoc innych. Ilustrując jej historię czułam dużo smutku. Zastanawiałam się, co się z nią stanie. Kto się nią zajmie? Czy ktoś się nią zajmie?

    Ola
    Dobrzyńska

    Krzysiek jest nieszczęśliwy w świecie, w którym jako osoba z autyzmem czuje się samotny i wyobcowany. To jego historię zilustrowała Ola. Jakie są jej przemyślenia po udziale w tym projekcie? - Jedną z rzeczy, która bardzo mnie poruszyła, jest ogromna samotność osób ze spektrum. Świadomość tego, czym jest autyzm ułatwi życie bardzo wielu osobom, ponieważ nigdy nie wiemy, kto w naszym otoczeniu może mierzyć się z takim wyzwaniem.

    2 Kwietnia Polska Na Niebiesko - Światowy dzień Świadomości Autyzmu

    2 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Świadomości Autyzmu, ale z autyzmem spotykamy się każdego dnia. My, osoby ze spektrum, ale również nasze rodziny czy opiekunowie.

    Według Światowej Organizacji Zdrowia w Polsce jest nas już 400 tysięcy. Wraz z tymi, którzy są z nami każdego dnia, liczymy blisko 3 mln. Wszyscy czekamy na Twoją pomoc.